Kategori arşivi: Deneme

Yaşam mı bir rüyaydı, yoksa rüya mı bir yaşamdı?

2012-12-03 12.38.22Bazen umutsuzluğa kapılıyor insan, sahip olduğu güzelliklere, zenginliklere rağmen. Umutsuzluğun içime sessiz ve soğuk yerleşmesinden korkarak uyurum öyle günlerin gecelerinde. Bir rüya beni kendime getirir ertesi gün…

Öyle rüyalarda yaşadım ki, yaşadığım umutsuzluk dolu, kâbus dolu günleri unutturdu bana. Rüya mı gerçekti, gerçek mi rüyaydı demek geliyor içimden o durumda.

Çok zaman buz gibi yürekler dokunurdu yüreğime gündüzleri, oysa sımsıcak sevgi dolu yürekler ısıtırdı rüyalarda içimi. Bazen de bir el bırakırdı rüyada elimi, gerçekte sımsıcak bir el tutarken.

Param olmazdı cebimde ama kavun büyüklüğünde çilekler, elma büyüklüğünde böğürtlenler satın alırdım. Rüya bu ya içimdeki umut ışığı bir anda cebime parayı da koyduruverirdi, masal misali.2012-12-03 20.46.59 Köpekbalıklarıyla yüzüp arkadaş mı olmadım, kurşun yağmurunda Rambo’luk mu yapmadım gecelerce.

Kimi zaman gerçekte yanmadığı kadar yandı canım rüyalarımda. Öyle ki, beş yaşında gördüğüm kâbus dolu bir rüyada kaçmaya çalıştığım kötü karakter bugün hâlâ hatırımda…

Öyle günler yaşadım ki gerçekliğine inanamadan, bu bir rüya olsa gerek dercesine… Bunun gerçek olmasına imkân yok, mucize bu dediğim binlerce olay… İçimde bir ışık belirir, aydınlatırdı hem ruhumu, hem bedenimi böylesine gerçek ötesi günlerde.

Bildiğim tek gerçek var ki, uyanmak istemediğim rüyalardan, rüya olmasını istediğim gerçeklere hepsi benim yaşamım, benim gerçeklerim! Rüyalarımdan da yaşadıklarımdan da almak istediğim kadar ders çıkarttım kendime. Ve anladım ki insan hangi yönden bakmak isterse başına gelenlere o yönde hislenir, rüya da olsa gerçek de…

Bir karar verdim kendime, olumlu bakacaktım her başıma gelene; rüyamı da yöneteceğim, gerçeği de bu yönde…

Aldım kalemimi elime, yazdım gücüm yettiğince. Sen sen ol dedim kendime doğru olanı yap, doğru yaptığını yaz… Kalem elimden düştü, aklım karıştı olumsuz duygulara düştüğümde. Kalem kırılır ya suçlu infaz edildiğinde, kalemim kırıldı doğru yolda gitmediğimde. Oysa coşardı duygularım, sayfalara sığmazdı yazılarım doğru olanı seçtiğimde.

 

Karanlığınıza Meydan Okuyun

SL021837Gözler bakar, dudaklar söyler, lakin kalp ne söylerse doğru söyler. Aramam bunda bir mantık zerresi dersiniz, kapılıp gidersiniz… İşte o an göz, dudak, kalp konuşur aynı dili.

Çıkamazsınız en karmaşık ikilemli sarmalların içinden, galiz düşünceler katar sizi girdabına; işte o an beyin konuşur, konuşur, konuşur… Çıkamazsınız en derin, en karanlık Gayya kuyusunun dehlizlerinden. Gözünüzün erişebildiği her renk kapkaradır artık…

En korkuncu da yüreğinizin bu ışıksız kuyudaki yalnızlık konçertosuna kendine münhasır diliyle tempo tutmasıdır.

Oysa özünüzde yanan kandiller ışığa gark ediyordur da sizin gözünüz umarsızdır o an; nura kör olmuştur sizin gönlünüz, duyarsızdır; çaresizliği şiar edinmiştir.

Susturun simsiyah düşüncelerinizi… Çevirin yüreğinizi, gözlerinizi ruhunuzun ışığına; aralayın kapınızı, çıkın kendi zifiri karanlığınızdan… Aydınlansın ruhunuzun güneşiyle gönlünüz; yıkansın gözünüz ruhunuzdan akan ışıltılı sularla.

Selimiye2 005İsterseniz çevirebilirsiniz yüzünüzü ayın karanlık yüzüne; ya da seçerseniz umudu, seyredersiniz gökteki kandilin nurunu.

Selimiye5 018İsterseniz görebilirsiniz bahçenizdeki hazanı, solgun yaprakları; ya da seçerseniz umudu, yersiniz solgun yaprakların meyvesi olan kehribar rengi üzümünü.